Εγώ σε γέννησα, σ’ έχω αναθρέψει Κι ότι δικό σου, μου το χεις κλέψει



File:Greek animated Flag.gif
https://steliosmusic.blogspot.gr/2015/03/2017.html

Χρόνια με χτυπάτε
Χρόνια στέκομαι
Χρόνια με πουλάτε κι τ’ ανέχομαι
Χρόνια ο σκοπός σας, ν’ αφανιστώ
Έλληνας χαμένος, πρόγραμμα βατό
Έλληνας θαμμένος, γη χωρίς Θεό

Μα εγώ είμαι Έλληνας
Δεν θα πεθάνω
Υπήρξα άρχοντας στον κόσμο επάνω
Είμαι αυτός που σου χει μάθει,
Το αλφαβητάριο, μη κάνεις λάθη
Εγώ σε γέννησα, σ’ έχω αναθρέψει
Κι ότι δικό σου, μου το χεις κλέψει
Μα εγώ είμαι Έλληνας, πάντα αντάρτης
Άνθρωπος δίκαιος και δημοκράτης

Τώρα ζητιανεύω κι η ψυχή σου χαίρεται
Τώρα ξεπουλιέμαι, μα ποιος Θεός το δέχεται
Τώρα μου ζητάτε τα υπάρχον μου
Ως κι την ψυχή μου, που χω πάνω μου
Δε θα μου τα πάρεις, ούτε από τον τάφο μου

Μα εγώ είμαι Έλληνας
Δεν θα πεθάνω
Υπήρξα άρχοντας στον κόσμο επάνω
Είμαι αυτός που σου χει μάθει,
Το αλφαβητάριο, μη κάνεις λάθη
Εγώ σε γέννησα, σ’ έχω αναθρέψει
Κι ότι δικό σου, μου το χεις κλέψει
Μα εγώ είμαι Έλληνας, πάντα αντάρτης
Άνθρωπος δίκαιος και δημοκράτης

Μα εγώ είμαι Έλληνας ευλογημένος
Σ’ επαναστάσεις αναθρεμμένος
Έχω παλέψει, έχω νικήσει
Θεριά ανήμερα, έχω λυγίσει
Δεν κάνω πίσω, θα πολεμήσω
Και τους ρουφιάνους θα τους διαλύσω
Αυτούς Ελλάδα μου, που χρόνια τώρα
Τον δρόμο σου άνοιξαν στη κατηφόρα

Κοινούσης ΟΙ ΠΙΤΣΙΡΙΚΟΙ 1974



Να ξαναγινόμαστε πάλι πιτσιρίκοι
με κοντοπαντέλονο μπάλα και ξυλίκι
Στο Χατζηκυριάκειο και στην Τερψιθέα
Στάκαμαν να παίζαμε όλη η παρέα.
Να ξαναγινόμαστε πάλι πιτσιρίκοι
με κοντοπαντέλονο μπάλα και ξυλίκι

Παίζαμε και γελούσαμε
Ξυπόλυτοι γυρνούσαμε
Παίζαμε και γελούσαμε
Ξένοιαστα χρόνια ζούσαμε.

λα λα λα λα λα λα.....

Η παλιά μας γειτονιά τώρα δεν υπάρχει
Έγινε αγνώριστη έχει πια αλλάξει
Και από τους φίλους τους παλιούς μόνο το Δημήτρη
Είδα πέρσι μια φορά στη Θεσσαλονίκη
Η παλιά μας γειτονιά τώρα δεν υπάρχει
Έγινε αγνώριστη έχει πια αλλάξει

Παίζαμε και γελούσαμε
Ξυπόλυτοι γυρνούσαμε
Παίζαμε και γελούσαμε
Ξένοιαστα χρόνια ζούσαμε.

λα λα λα λα λα λα.....

Να ξαναγινόμαστε πάλι πιτσιρίκοι
Που περνούσε Κυριακή δίχως χαρτζιλίκι.
Στο βρεγμένο το ψωμί ζάχαρη με λάδι
Τρέχαμε στις γειτονιές μεσημέρι βράδυ
Να ξαναγινόμαστε πάλι πιτσιρίκοι
Που περνούσε Κυριακή δίχως χαρτζιλίκι.

Παίζαμε και γελούσαμε
Ξυπόλυτοι γυρνούσαμε
Παίζαμε και γελούσαμε
Ξένοιαστα χρόνια ζούσαμε.


Να ξαναγινόμαστε πάλι πιτσιρίκοι
με κοντοπαντέλονο μπάλα και ξυλίκι