ΑΝΔΡΙΑΝΑ

Στην μνήμη της Ανδριάνας βοηθάμε όλοι το Πρότυπο Εθνικό Νηπιοτροφείο Καλλιθέας

Η Ανδριάνα που έφυγε στις 5 Οκτωβρίου 2017 από εγκεφαλικό ανεύρυσμα, τόσο πρόωρα πριν προλάβει να κλείσει τα 10 της χρόνια, είχε μια και μόνο επιθυμία, - αυτά άλλωστε - ήταν τα τελευταία της λόγια - να μην υπάρχουν φτωχά, ορφανά και βασανισμένα παιδιά και να παλέψουμε όλοι μαζί για να φτιάξουμε μια κοινωνία καλύτερη για όλα τα παιδιά.

Αστερίξ ο Γαλάτης

Η πρώτη ταινία (1967) με τον πασίγνωστο ήρωα Αστερίξ, εμπνευσμένη από το ομώνυμο κόμικ, με την cult μεταγλώττιση των βιντεοκασετών!

Αστερίξ ο Γαλάτης μέρος 1ο




Αστερίξ ο Γαλάτης μέρος 2ο



Αστερίξ ο Γαλάτης μέρος 3ο



Αστερίξ ο Γαλάτης μέρος 4ο




Αστερίξ ο Γαλάτης μέρος 5ο



Αστερίξ ο Γαλάτης μέρος 6ο



Αστερίξ ο Γαλάτης μέρος 7ο



Αστερίξ Ο Γαλάτης

Ο Αστερίξ είναι ο βασικός χαρακτήρας του ομώνυμου κόμικ των Ρενέ Γκοσινί (σενάριο) και Αλμπέρ Ουντερζό (σκίτσα). Η σειρά ξεκίνησε το 1959 και γράφτηκε στα Γαλλικά. Μετά τον θάνατο του Γκοσινί (1977) ο Ουντερζό συνεχίζει ως σήμερα τις ιστορίες με τους κατοίκους του Γαλατικού Χωριού που αντιστέκεται στους Ρωμαίους.

Η δράση τοποθετείται στο 50 π.Χ. Όλη η Γαλατία έχει πέσει στα χέρια των Ρωμαίων. Όλη; Όχι! Οι κάτοικοι ενός μικρού χωριού της Αρμορίκης, χάρη στο μαγικό φίλτρο που παρασκευάζει ο δρυΐδης Πανοραμίξ, και που τους δίνει υπερφυσική δύναμη, συνεχίζουν να αντιστέκονται στους Ρωμαίους. Οι προσπάθειες του Ιούλιου Καίσαρα να υποτάξει το χωριό, πάντα με αποτυχημένη κατάληξη, είναι το κύριο θέμα του κόμικ. Ο Αστερίξ, ένας κοντός και δαιμόνιος Γαλάτης, μαζί με τον αχώριστο φίλο του, τον τεράστιο Οβελίξ, πάντα καταφέρνουν, με τη βοήθεια του μαγικού φίλτρου, της εξυπνάδας αλλά και της καλής τους τύχης, να χαλάσουν τα σχέδια του Ρωμαίου Αυτοκράτορα. Στο τέλος κάθε βιβλίου, η νίκη επί των Ρωμαίων γιορτάζεται με ένα μεγάλο τσιμπούσι με αγριογούρουνα (αφού πρώτα δεθεί και φιμωθεί ο βάρδος Κακοφωνίξ).

Βασικό χαρακτηριστικό του κόμικ είναι ότι όλα τα ονόματα των Γαλατών τελειώνουν σε -ιξ. Αιτία γι'αυτό είναι το όνομα του υπαρκτού ιστορικού Γαλάτη Vercingetorix (ελλ. Βερκιγγετόριγα), ο οποίος ηττήθηκε από το ρωμαϊκό στρατό του Ιουλίου Καίσαρα. Αλλά και τα ονόματα των άλλων λαών που εμφανίζονται έχουν συνήθως κοινή κατάληξη: τα ονόματα των Ρωμαίων λήγουν σε -us, των Γότθων (Γερμανών) σε -ικ, των Νορμανδών σε -αφ.
Στις διάφορες περιπέτειές του ο Αστερίξ γυρίζει πολλές χώρες. Σε κάθε χώρα συναντά τα σύγχρονα στερεότυπα για τον κάθε λαό.

Αστερίξ:
Ο Αστερίξ (Astérix) είναι ο κύριος ήρωας των ιστοριών, συνοδευόμενος από τον Οβελίξ και τον σκύλο του Οβελίξ, τον Ιντεφίξ. Έχει συνήθως μαζί του ένα φλασκί με μαγικό φίλτρο που το έχει φτιάξει ο Δρυίδης Πανοραμίξ και του δίνει υπεράνθρωπη δύναμη.



Οβελίξ:
Ο Οβελίξ (Obélix) είναι ο καλύτερος φίλος του Αστερίξ και ο ακούραστος συνοδός του σε όλες σχεδόν τις περιπέτειές του. Είναι κατασκευαστής μενίρ. Είναι "σωματώδης" και θίγεται όταν τον λένε χοντρό, γιατί είναι "όλο μυς χωρίς λίπος". Αδυναμία του είναι τα ψητά αγριογούρουνα και δε χορταίνει ποτέ. Όταν ήταν μικρός, είχε πέσει μέσα στη χύτρα με το μαγικό ζωμό, με αποτέλεσμα να έχει υπερφυσική δύναμη μονίμως.



Ιντεφίξ:
Τον Οβελίξ συνοδεύει ο πάντα πιστός μικροσκοπικός σκύλος Ιντεφίξ (Idéfix) (στα γαλλικά το όνομά του σημαίνει "έμμονη ιδέα"), τον οποίο προσπαθεί να εκπαιδεύσει να βρίσκει αγριογούρουνα και να κουβαλάει μενίρ. Ο Ιντεφίξ έχει την έμμονη ιδέα να προστατεύει τα δέντρα.



Πανοραμίξ:
Ο Πανοραμίξ (Panoramix) είναι ο δρυΐδης του χωριού του Αστερίξ. Είναι ο μόνος που γνωρίζει τη συνταγή για το μαγικό ζωμό που δίνει υπερφυσική δύναμη στους Γαλάτες. Η συνταγή μεταδίδεται μόνο από στόμα δρυΐδη σε αυτή δρυΐδη. Συνήθως είναι σκαρφαλωμένος σε κάποιο δέντρο και μαζεύει γκυ, απαραίτητο συστατικό του ζωμού. Γενικώς είναι η φωνή της σύνεσης και της λογικής στο χωριό και όλοι τον σέβονται.



Μαζεστίξ / Μοναρχίξ:
Ο Μαζεστίξ (Abraracourcix), στην παλαιότερη έκδοση Μοναρχίξ, είναι ο αρχηγός του χωριού και σύζυγος της Μιμίνας. Το αξίωμά του αυτό του επιτρέπει και του επιβάλλει να κυκλοφορεί στο χωριό επάνω σε μια ασπίδα φερόμενος από δύο βαστάζους, οι οποίοι όμως δεν είναι και πολύ πρόθυμοι. Με την πρώτη ευκαιρία παρατούν την ασπίδα και ο Μαζεστίξ βρίσκεται στο έδαφος απελπισμένος. Στην εισαγωγή κάθε ιστορίας αναφέρει ότι φοβάται μόνο ένα πράγμα: «Να μην τους πέσει ο ουρανός στο κεφάλι». Σε δύσκολες περιστάσεις συγκαλεί το συμβούλιο των σοφών (Πανοραμίξ Κακοφωνίξ και Αστερίξ) πριν αποφασίσει. Στο σπίτι του όμως υφίσταται την καταπίεση της γυναίκας του που τον αποκαλεί "χοντρογούρουνο".



Κακοφωνίξ:
Ο Κακοφωνίξ (Assurancetourix) ειναι ο Βάρδος του χωριού. Του αρέσει τρομερά να τραγουδάει και να παίζει τη λύρα του και δε διστάζει να το κάνει σε κάθε ευκαιρία. Είναι όμως ιδιαίτερα παράφωνος και η μουσική του εξοργίζει όλους τους υπόλοιπους χωρικούς. Όλοι πιστεύουν ότι τραγουδάει απαίσια, εκτός από τον ίδιο.

Δεν κατοικεί σε καλύβα όπως οι άλλοι χωρικοί, αλλά σε σπιτάκι που βρίσκεται πάνω σε δένδρο. Όνειρό του είναι να τραγουδίσει στο Ολυμπιακό Στάδιο της Λουτέτιας (Παρισιού). Οι χωρικοί κάνουν ότι μπορούν για να τον εμποδίσουν να τραγουδήσει και ειδικά ο Αυτοματίξ τον χτυπά στο κεφάλι κάθε φορά που προσπαθεί. Στο τέλος κάθε τεύχους, στο παραδοσιακό γλέντι, ο Κακοφωνίξ καταλήγει δεμένος σα σαλάμι και φιμωμένος, κρεμασμένος από το κλαδί ενός δένδρου για να μη χαλάσει το γλέντι με τις παραφωνίες του.



Μιμίνα:
Η Μιμίνα (Bonemine), στην παλαιότερη έκδοση Μπονεμίνα, είναι η σύζυγος του αρχηγού Μαζεστίξ και πρώτη κυρία του χωριού. Είναι πάντα δυσαρεστημένη με τον άντρα της , γιατί έχασε τα καλύτερά της χρόνια μαζί του σε αυτό το χωριό με τους άξεστους και το "χοντρογούρουνο" άντρα της. Ως πρώτη κυρία έχει κι αυτή αξιώσεις, να ανεβαίνει στην αρχηγική ασπίδα του συζύγου και να μην περιμένει στις ουρές.



Αλφαβητίξ / Καταλφαβητίξ:
Ο Αλφαβητίξ (Ordralfabétix), σε παλαιότερη έκδοση Καταλφαβητίξ, είναι ο ψαράς του χωριού. Τα ψάρια του είναι πάντα μπαγιάτικα και βρωμάνε, κάτι που δίνει διαρκώς αφορμή για σχόλια που καταλήγουν σε καβγάδες. Είναι σε μόνιμη έχθρα με τον Αυτοματίξ, ο οποίος τον κoροϊδεύει για τα ψάρια του. Έχει μια γυναίκα, τη Γιελοουσουμπμαρίνα (Iélosubmarine).



Αυτοματίξ:
Ο Αυτοματίξ (Cétautomatix) είναι ο σιδεράς του χωριού. Χάρη στη δύναμή του και στο μαγικό φίλτρο του δρυΐδη Πανοραμίξ δε χρειάζεται σφυρί, σφυρηλατεί τα μέταλλα στο αμόνι με τα χέρια. Βρίσκει ανυπόφορο το τραγούδι του Κακοφωνίξ και τον χτυπάει ή του σπάει τη λύρα, όταν ο τελευταίος πάει να τραγουδήσει. Έχει επίσης μόνιμη έχθρα με τον ψαρά του χωριού Αλφαβητίξ με αφορμή τα μπαγιάτικα ψάρια του. Οι καβγάδες τους καταλήγουν συνήθως σε σύρραξη όλων των κατοίκων του χωριού μεταξύ τους. Έχει μια (ανώνυμη) σύζυγο.



Μαθουσαλίξ:
Ο Μαθουσαλίξ (Agecanonix), στην παλαιότερη έκδοση Παλαιοντολογίξ, είναι μάλλον ο γηραιότερος του χωριού. Κυκλοφορεί σκυφτός με ένα μπαστούνι που στις μάχες χρησιμεύει και σαν όπλο. Έχει μια νεαρή ψηλή ξανθιά σύζυγο (ανώνυμη), η οποία συνήθως τον έχει έγνοια να μην κρυώσει. Κατά καιρούς παραπονιέται για το κατάντημα της νεολαίας.



Οι πάντα άτυχοι Πειρατές:
Βασικοί χαρακτήρες που εμφανίζονται σε πολλές ιστορίες είναι οι Πειρατές. Συνήθως πλέουν αμέριμνοι ή επιτίθενται ανυποψίαστοι σε άλλα πλοία, μέχρι που εμφανίζονται οι Γαλάτες και τους βουλιάζουν το πλοίο. Οι πειρατές αποτελούνται από τρία κυρίως πρόσωπα, τον καπετάνιο, το γέρο πειρατή και το μαύρο παρατηρητή. Σε κάποια τεύχη μες στην απελπισία τους βουλιάζουν μόνοι τους το καράβι τους για να περισώσουν την τιμή τους. Μία φορά πάνω στην απόγνωση τους, αποφασίζουν να εγκαταλείψουν τη θάλασσα, να μεταφέρουν το πλοίο τους στη στεριά και να το μετατρέψουν σε εστιατόριο, χωρίς όμως πάλι να γλιτώσουν την επίσκεψη των Γαλατών.

ΖΕΦΗ

Θέλω να ξέρεις πώς δεν ήσουν ένα τυχαίο παιδί, ήσουν ένα παιδί που ονειρεύτηκα με όλη μου την ψυχή και την καρδιά να αποκτήσω. Είσαι ένα παιδί που λάτρεψα πριν σε αποκτήσω. Είσαι γέννημα της απέραντης αγάπης μας, φωτεινή, δυνατή και σπουδαία θα ζεις πάντα μικρή μου. Γιατί κανένας αποχωρισμός, ούτε ο θάνατος είναι πιο δυνατός από την απέραντη αγάπη μας.Αυτή γίνεται κάθε μέρα, κάθε στιγμή πιο μεγάλη και δυνατή.
  • Ο ΓΛΑΡΟΣ
  • ΒΑΡΚΑΡΟΛΑ
  • ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
  • ΑΝΟΙΓΩ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΜΟΥ
  • ΣΤΑΣΟΥ ΣΤΗΝ ΟΧΘΗ
  • ΕΝΑ ΤΡΕΧΑΝΤΗΡΑΚΙ
  • ΛΟΥΝΑ ΠΑΡΚ
  • ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
  • ΤΙ ΟΜΟΡΦΗ ΖΩΗ
  • ΤΡΕΛΟΒΟΡΙΑΔΑΚΙ
  • ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ
  • ΘΑ ΒΡΕΘΟΥΜΕ ΞΑΝΑ
  • ΑΣΤΟ ΤΟ ΧΕΡΑΚΙ ΣΟΥ
  • ΜΙΚΡΗ ΠΑΤΡΙΔΑ
  • ΞΗΜΕΡΩΝΕΙ
  • ΟΥΡΑΝΙΟ ΤΟΞΟ
  • ΣΤΟ ΠΕΡΙΓΙΑΛΙ ΤΟ ΚΡΥΦΟ
  • ΕΡΩΤΙΚΟ
  • ΤΙ ΘΕΛΩ
  • YESTERDAY
  • ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ
  • ΘΑΛΑΣΣΑΚΙ ΜΟΥ
  • ΔΩΔΕΚΑ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΑ
  • ΖΕΦΗ

    Ο παππούς σου ο Ανδρέας, όταν ήμουν παιδί με έπαιρνε αγκαλιά, με ανέβαζε πάνω στην κληματαριά μας και μου έλεγε Ζαφειρούλα όταν μεγαλώσεις θα κάνεις ένα κοριτσάκι που θα το πούμε Ανδριάνα. Κι έτσι έγινε. Στις 30 Νοεμβρίου, ανήμερα της γιορτής του γέννησα εσένα μονάκριβή κορούλα μου, ζωή μου. Άκουσα τους πρώτους χτύπους σου στην κοιλιά μου, σε χάιδευα ασταμάτητα, μέρα - νύχτα, σου έλεγα παραμύθια για τον κόσμο που θα δεις όταν γεννηθείς...Παίζαμε εκείνο το παιχνίδι που σου έλεγα "κόρη μου δείξε στην μανούλα, την πατούσα, το χεράκι" κι εσύ το έκανες μέσα από την κοιλιά μου....Πώς λαχταρούσα να γεννηθείς, να σε πάρω απ ΄το χέρι να γυρίσουμε τον κόσμο, παρέα, να κάνουμε κούνια, ψηλά, μέχρι τον ουρανό, τ' αστέρια...

    ΖΕΦΗ

    Πόσο αγάπη ένιωσα και φόβο μαζί όταν σε πήρα πρώτη φορά στην αγκαλιά μου...Πόση ευτυχία ένιωθα την ώρα που σου έδινα το γάλα σου. Κοιτούσα μαγεμένη τις εκφράσεις σου, ένιωθα απέραντα ευτυχισμένη που στο χέρι μου κρατούσα το μικρό σου χεράκι. Κι όταν κοιμόσουν ερχόμουν ασταμάτητα να σε κοιτάω να δω αν όλα είναι καλά κι αν αναπνέεις και έσκυβα να ακούσω κάθε μαγικό χτύπο της καρδιάς σου, μικρή μου.Θυμάμαι τα πάντα. Κάθε στιγμή της ζωής σου ήμουν δίπλα σου. Από την ώρα που γεννήθηκες είχες μεγάλη δύναμη στα ποδαράκια, στο κεφάλι και στο σώμα σου... είχες μόλις γεννηθεί λίγες ώρες και έστρεψες το κεφαλάκι σου προς την γιαγιά στο μαιευτήριο μόλις σε φώναξε...να δεις ποια είναι.Στον ένα μήνα ζωής σου στεκόσουν όρθια στον καναπέ, στηρίζοντας, το σώμα στα ποδαράκια σου.
    <
  • Η ΚΟΙΜΩΜΕΝΗ
  • ΤΟ ΔΕΙΝΟΣΑΥΡΑΚΙ
  • ΤΣΑ - ΤΣΑ
  • Η ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΤΩΝ ΦΡΟΥΤΩΝ
  • Ο ΣΚΥΛΟΣ ΤΑΥΡΟΜΑΧΟΣ
  • Η ΓΙΑΓΙΑ ΚΑΙ Ο ΠΟΝΤΙΚΟΣ
  • ΖΕΦΗ

    Το τελευταίο βράδυ πριν πέσεις για ύπνο κορούλα μου μου ζήτησες να σου πάω νερό στο κρεβατάκι σου και να προσευχηθούμε όπως κάνουμε κάθε βράδυ, πριν κοιμηθείς. Σε πήρα αγκαλιά κι άρχισες να μου μιλάς. -Γιατί υπάρχει κακία στον κόσμο μανούλα; Γιατί να υπάρχουν φτωχά, ορφανά, βασανισμένα παιδάκια; -Δεν ξέρω γιατί υπάρχει κακία στον κόσμο κορούλα μου. Όλη μου την ζωή προσπαθούσα να αλλάξω τον κόσμο. Αλλά δεν τα κατάφερα. Μόνο κάτι μικρά πράγματα άλλαζα. Κι ο παππούς σου ο Αντρέας ένα τέτοιο παιδί ήταν. Είχε βασανιστεί πολύ. Ο Θεός δίνει ευκαιρίες σε όλους μας να αγαπηθούμε, αλλά κυρίως να αγαπήσουμε. Και τι ωραίο είναι να αγαπάς. Γι΄αυτό ήρθαμε σε αυτήν την ζωή....για να αγαπήσουμε. - Είσαι η καλύτερη μανούλα στον κόσμο. Σ' αγαπάω τόσο πολύ. Πάω να συναντήσω τον παππού, απόψε μανούλα. -Είμαι σίγουρη, ότι θα πας. Ο Θεός μαζί σου. Καληνύχτα κορούλα μου. Αυτά ήταν τα τελευταία μας λόγια....